آیا پارلمان علم (و فنآوری) از نهادینه سازی به نهادسازی می رسد؟
اگر حدود صد سال تلاش تجار و بازرگانان به ایجاد اتاق بازرگانی انجامید و الزامات جهانی فعالیتهایشان، را ضمن کسب تجارب ملی و بین المللی، فراهم کرده اند و آن را پارلمان بخش خصوصی (اقتصاد) می خوانند، جامعه علمی نیز در آستانه یک قرن فعالیت تشکل های علمی، می تواند در فرصت مناسب، پارلمان علمی (و فنآوری) را با تمهیدات مناسب ملی و منطقه ای ایجاد نماید. سلسله جلسات هماهنگی روسای اتحادیه های علمی، به نمایندگی تشکل های علمی پس از دیدار با وزیر محترم علوم در روز 8 دی 1404، در روز دوشنبه 27 بهمن 1404 از ساعت 14 تا 16:30 با معاونت علمی رئیس جمهور می تواند در این راستا ارزیابی شود. امید که در آستانه صد سالگی تشکل های علمی، پارلمان علم (و فنآوری) در کشور و منطقه از نهادینه سازی به فاز نهادسازی برسد. امیدی که در روز 8 دی نیز مورد حمایت وزیر محترم علوم، تحقیقات و فنآوری قرار گرفت و بر الزامات آن، همچون محلی برای تجمعات و جلسات تشکل های علمی در کنار وزارت علوم و برگزاری سهل تر کنگره ها و برنامه ها ملی و بین المللی مورد تایید و تاکید قرار دادند. تشکل های علمی مزایای بسیاری در برقراری ارتباطات علمی دارند و مسئولیت پذیری اجتماعی جهانی (GSR) و عالمانه را در قالب Advocacy و هواداری از موضوعات بین رشته ای (وظیفه موسسات تحقیقاتی و دانشگاه های نسل چهارم) به نسل پنجم ارتقاء دهند و اقتصاد سبز و چرخشی را رونق دهند که مالیات کربن در کمین است و به موضوعات بین رشته ای همچون ارگانیک (ORGANICs) کم توجهی شده است و شاید جبران مافات نیز، ما و منطقه ما را به حالت بهینه و حتی حداقل میانگین جهانی بر نگرداند. در حالیکه با ساختارسازی های نوین بین رشته ای، روش های گفتگو اثربخش، طی سه فاز نهادینه سازی، هم جامعه و هم تشکل های علمی منطقه از حسنات آنها بطور متقابل و مضاعف بهره مند خواهند شد.